I powie Król do tych po prawej stronie: «Zbliżcie się, błogosławieni mojego Ojca. Weźcie w posiadanie królestwo przygotowane dla was od początku świata. Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a zatroszczyliście się o Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie». (Mt 25, 34nn)

To są takie prozaiczne rzeczy. Niby. Ale za każdą z nich stoi spotkanie z drugim człowiekiem. Poprzez takie prozaiczne rzeczy ten drugi wie, że nie jest sam. Że jest ktoś inny, komu na nim zależy. Dla wielu ludzi to jest wszystkim. Dowiedzieć się że nie są sami, że nie są jakimiś wyrzutkami na tym świecie, na których nikomu nie zależy.