Gdy przyszli faryzeusze, Jezus ich zapytał: „Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem?”. Odpowiedzieli Mu: „Dawida”. Wtedy im rzekł: „Dlaczego więc Dawid, natchniony przez Ducha, nazywa Go Panem, gdy mówi:

Pan powiedział do mojego Pana: Usiądź po mojej prawej stronie, aż położę twych wrogów pod twoje stopy.

Skoro Dawid nazywa Go Panem, to jak może On być jego synem?”. Nikt nie umiał Mu odpowiedzieć. Nikt też odtąd nie odważył się zadawać Mu pytań. (Mt 22, 41-46)

Co sądzicie o Chrystusie?

Jezus tutaj nie naciskał. Dał jedynie kwestię do przemyślenia. O czymś, co było wśród Żydów dobrze wiadome – ale jednak nie tak, jak być wiadome powinno.

I albo przyznaję rację Jezusowi, albo zostaję przy tym, co myślą inni. To jest decyzja. Decyzja niełatwa.

Współczesny świat też mówi swoje o Bogu, a Bóg mówi swoje. We współczesnym świecie też nie jest łatwo podjąć decyzję, by iść za Bogiem, by Go szukać.

W każym przypadku jednak to człowiek podejmuje decyzję. Często wbrew temu co mówi rodzina, znajomi. Wbrew światu.

Bo Jezus jest wszystkim.