Wówczas faryzeusze odeszli i naradzali się, jak przyłapać Go na słowie. (Mt 22, 15)

Normalny człowiek pragnie być wsparciem dla innych. Nie zastawia pułapek na innych. Natomiast narcyz – chce mieć kontrolę.

Stawia wysokie wymagania innym, ale nie widzi, że jego własne zachowanie urąga wszelkim normom przyzwoitości. Żyje w ułudzie własnej wielkości. Jest gotów zniszczyć każdego, kto go urazi.

Nie ma większych hipokrytów niż osoby narcystyczne.

Sieją spustoszenie w życiu innych, z siebie jednak robią ofiary. Kłamią, zarzucając innym kłamstwo. Oszukują, zarzucając innym oszustwo.

Brak im empatii. Bez zażenowania robią rzeczy, na które normalnej osobie nie pozwala sumienie.

Robią wielkie kariery, bo są mistrzami manipulacji. Napuszczają jednych przeciw drugim. Szerzą nienawiść.

Tworzą dramaty. Są w ich centrum. Dzięki nim prosperują.

Ale tylko pozornie. Bo nie wiedzą co to prawdziwa relacja. Ich życie to pustka.