Pewnego razu Jezus przechodził w szabat wśród pól obsianych zbożem. Jego uczniowie byli głodni, zaczęli więc zrywać kłosy i jeść. Gdy zobaczyli to faryzeusze, powiedzieli: „Twoi uczniowie robią to, czego nie wolno robić w szabat” (Mt 12, 1-2)

Czy wszystko trzeba robić według schematu? Czy na wszystko musi być przepis? Czy wszystko musi być sformalizowane, poukładane?

W ten sposób tworzy się perfekcyjny świat. Wszystko kręci się jak trybiki w maszynie.

I nikomu nie chce się żyć w takim świecie.
Brakuje w nim jednego – miłości.
Miłość nadaje sens.