Niektórzy nauczyciele Pisma i faryzeusze mówili: „Nauczycielu! Chcemy ujrzeć jakiś znak od Ciebie”. A On odpowiedział: „To ludzie źli i wiarołomni domagają się znaku, ale będzie im dany jedynie znak proroka Jonasza”. (Mt 12, 38-39)

Wielu ludzi mogło zaświadczyć o cudach, znakach dokonanych przez Jezusa. A jednak faryzeusze tych ludzi odrzucali. Odrzucali to wszystko, i ciągle domagali się znaku.

Faryzeusze nie odrzucali Jezusa świadomie jako Boga. Owszem, Jezus ich nurtował, bo czynił wiele cudów, ale jednocześnie to, co mówił – nie mieściło im się w głowach. Nie byli w stanie uznać za prawdę tego, że Jezus jest Bogiem.

Biblia jest przede wszystkim dla nas. Jest przestrogą dla nas, byśmy nie stali się pogubieni jak ci faryzeusze.

W szukaniu Boga nic nie zastąpi własnych zmagań się z pytaniami, stawiania pod znakiem zapytania swoich własnych przekonań o tym, jaki jest Bóg i czego chce.