Kazanie na Górze zajmuje 3 rozdziały w Ewangelii Mateusza. Zaczyna się od ośmiu błogosławieństw, a kończy słowami o budowaniu na skale. Często słyszy się fragmenty tego kazania, ale one tak naprawdę nabierają właściwego sensu gdy widzi się je w kontekście większej całości. Jest to zresztą ogólna zasada w Biblii. Biblia ma swoją głębię.

Tak więc początkiem kazania jest osiem błogosławieństw, w których Jezus odkrywa Boże serce. Potem Jezus mówi że jesteśmy światłem świata. To my jesteśmy, bądź mamy być ludźmi, dla których miłość jest treścią życia. Każdy człowiek potrzebuje być kochany, potrzebuje doświadczać miłości. Nasza miłość ma przemieniać świat.

Dalej Jezus mówi, że ażeby miało to sens, Boże słowo musi być wypełniane od początku do końca. Wszystko co Bóg mówi jest ważne, ma to sens. Jeśli my nie będziemy widzieć w nich sensu, jak mają zobaczyć go inni?

Dlatego musimy nauczyć się wypełniać słowo Boże, a nie je omijać. Jak to Jezus powiedział, kto je natomiast wypełni i nauczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Dlatego mówię wam: jeśli nie będziecie sprawiedliwsi niż nauczyciele Pisma i faryzeusze, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

Dalej Jezus jawi się jako ten, który właśnie pragnie nas nauczyć, jak wypełniać Boże przykazania, od początku do końca. Chodzi o to, by stawiać sobie poprzeczkę wysoko, naprawdę wysoko. I temu poświęcone są kolejne dwa rozdziały Ewangelii.

Jezus kończy swoje kazanie słowami o budowaniu na skale. Bo nie chodzi tylko o to, że Bóg będzie nas rozliczał z naszego życia. Nasze życie z dala od Boga sprawi, że prędzej czy później stanie się ono ruiną.