Zaczęło się wielkopostne wzmożenie. Tak pomyślałem więc, że i ja dołożę swoje trzy grosze.

Królestwo Boże – to przede wszystkim, jak nazwa wskazuje, królestwo w którym królem jest sam Bóg. Jest ono królestwem miłości, radości i pokoju.

Co roku w Kościele Katolickim po okresie karnawału przychodzi Wielki Post. Jak karnawał, to oczywiście zabawa. Uciechy cielesne. Ale teraz koniec już tego! Przychodzi czas umartwień, trzeba sobie w końcu przypomnieć o Bogu! Post. Czas zakazany. Droga Krzyżowa. Myślenie o cierpieniu. Postanowienia wielkopostne. Modlitwa, post, jałmużna. Bo – czas się wypełnił, przybliżyło się Królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Jeśli nawet nikt w ten sposób nie mówi, to taki przekaz wisi w powietrzu. Słowa niewypowiedziane. Przekaz niewerbalny.

Przybliżyło się Królestwo Boże. Królestwo radości, ale trzeba się smucić. Królestwo miłości – której przecież każdy z nas pragnie – ale to wszystko jest takie smętne…

Nie ukrywam, nie odnajduję się w tym wszystkim. Tak, jakby komuś zależało, by Boga kojarzyć wyłącznie z powagą, ze smutkiem, z cierpieniem. Z pewnością diabłu na tym zależy. Zależy mu na tym, by ludzie Boga nie kochali.

Każdy czas jest dobry, by przybliżać się do Boga. I to nie jest żaden smutek, żadna przykrość. Wręcz przeciwnie.

Tak, nawracajcie się. Bóg jest dobry. Bóg jest miłością. Wierzcie w Ewangelię – w dobrą nowinę, o dobrym Bogu, który przyszedł do nas, by otworzyć nam drogę do nieba.